از زمانى كه نطفهء انسان بسته مىشود ، تا روزى كه نوبت زندگيش در اين جهان به پايان مىرسد ، بر اساس تمام نيازهايش ، بر سفرهء كرم و احسان حضرت او نعمت مىبيند . وجود مقدس حضرت حق بر اساس اسم رحمان ، تمام موجودات كارگاه هستى را مشمول نعم مادى و انسان را علاوه بر نعم مادى ، بر اساس رحيميتش مشمول نعم معنوى قرار داده است . در جايى از قرآن مجيد مىفرمايد : [ وَ أَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظاهِرَةً وَ باطِنَةً ] « 1 » . و نعمت هاى آشكار و نهانش را بر شما فراوان و كامل ارزانى داشته . و در جاى ديگر مىفرمايد : [ وَ آتاكُمْ مِنْ كُلِّ ما سَأَلْتُمُوهُ وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لا تُحْصُوها ] « 2 » . و از هر چيزى كه [ به سبب نيازتان به آن ] از او خواستيد ، به شما عطا كرد . و اگر نعمت هاى خدا را شماره كنيد ، هرگز نمىتوانيد آن‌ها را به شماره آوريد . آن گاه قرآن مردم را نسبت به مصرف كردن نعمت‌ها بر دو دسته تقسيم مىكند : آنان كه هماهنگ با قوانين عالى الهى نعمت‌ها را به مصرف گذاشته و در نتيجه تمام نعمت هاى حق را تبديل به عقايد صحيحه ، اخلاق حسنه و اعمال صالحه كردند و از اين راه به خير دنيا و آخرت نايل شدند و به عبارت ديگر بر اساس برنامه‌هاى الهى ، نعمت‌هاى حق را شكرگزارى كردند ؛ به اين معنا كه هر نعمتى را در همان موردى به مصرف گذاشتند كه دستور حضرت رب الارباب بود .

--> ( 1 ) - لقمان ( 31 ) : 20 . ( 2 ) - ابراهيم ( 14 ) : 34 .